Bu ilk bloguma başlarken sizlere ilk yazı yazma deneyinimimden (öff ne kelimeymiş arkadaş) bahsetmek istiyorum.
Yıllar yıllar önceydi daha o zamanlar kelime içindeki sesli harfler yutulmuyor, ağızlar yayılarak konuşulmuyordu.
"Ben de günlük yazacağım" dedim içimden, başladım yazmaya:
Ben kalktım
Kahvaltı yaptım
Okula gittim
Ders çalıştım
Uyudum
İşte yazdığım ilk günlük sayfam, zaten başka sayfa da yok, içimden dedim "Ulan zaten her gün aynı şeyi yaşıyorum sıkıcı bir hayat nesini yazıcam ki günlüğe" Bedavadan yaşıyodum sizin anlıyacağınız.
Buraya sırf yazmış olmak için değil yıllar sonra gördüğümde, "ah ulan ne salakmışım" demek için yazıyorum. Komik oluyo öyle sonradan okumak. Blogger açık kaldığı sürece okuyun, sıkılmazsınız söz lan, valla bak.
Benden önceki bloggerlar gibi (yeni seçilmiş politikacı edasıyla) entel-dantel, vıcık-vıcık, kendini beğenmiş, içi göçmüş, depresif, melankolik yazılar yazmam.
Diğer her şey için daha fazlasını yazıcam (ulan o kadar söz verdik yazıcaz mecbur sıçtık)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder